دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۸:۰۶
 |  ۱۴/ اردیبهشت/ ۱۳۹۷ - ۷:۰۳
  |   نظرات: بدون نظر
644 مرتبه بازدید

تربیت فرزندان: باری که والدین بر دوش مدارس می اندازند!

 

ایوب محمودی: امروزه بی شک مهم ترین مساله ای که زندگی ما را دچار تغییر و تحول کرده است، سهولت دسترسی به اینترنت است. همه روزه با دنیایی از اطلاعات، آدم ها، و هزار جور مساله تازه روبرو هستیم. از دنیای عجیب آدم بزرگ ها که باید خودشان الگوی زندگی فرزندان شان باشند ولی زندگی روزانه شان به گوشی و اینترنت و گشت و گذار در فضای مجازی می گذرد؛ که بگذریم با قشری پرجنب و جوش و پر انرژی روبرو هستیم به نام نوجوانان و جوانانی که خستگی نمی شناسند. ما بزرگ تر ها همیشه در برابر طیف وسیع خواسته های آن ها کم می آوریم و در نهایت نیز آن ها را به حال خودشان رها می کنیم. مساله اصلی اما از همینجا شروع می شود. جایی که تربیت و آموزش فرزندمان را به مدرسه محول می کنیم و خودمان در زمان حضور بچه هایمان در منزل، کوچک ترین کنترلی بر رفتارها و خواسته هایشان نداریم. حضور بی وقفه در گیم نت ها، رفت و آمد با افراد ناسالم، دورهم نشینی های یواشکی، موتورسواری های خطرناک و دردسرساز، گشت و گذار بی وقفه در شبکه های اجتماعی و ارتباط با افراد مختلف، افت تحصیلی شدید و مسائل مختلف دیگری که طرح آن ها در این مقاله زیبنده نیست. به راستی مسئولیت تصحیح این رفتارهای نادرست بر عهده چه کسی است؟ اولین سوالی که در ذهن همه ما خطور می کند این است که پدر و مادری که این امکانات و وسائل رفاهی را در اختیار فرزندان شان قرار داده اند و خود در گوشه ای از منزل نشسته اند، مسئولیت تربیت و راهنمایی بچه هایشان را به چه کسانی سپرده اند؟ آیا نوجوانان ما، در این شرایط سنی بحرانی و حساس باید خودشان تربیت شوند؟ جامعه آن ها را تربیت کند؟ دیگران باید آن ها را راهنمایی و ارشاد کنند؟ چرا باید فقط مدارس ما بار این کم کاری، بی توجهی و بی مسئولیتی والدین نسبت به تربیت فرزندان شان را بر دوش بکشند؟! همه ما با مسائل و مشکلات ریز و درشت مدارس آشنا هستیم. از کمبود بودجه و خدمات و امکانات گرفته تا کمبود معلم و… بیاییم به این مشکلات، مسائل مربوط به بی انضباطی های مکرر دانش آموزان، توهین و بدرفتاری، اخراج های مکرر از مدرسه و کلاس درس، ضرر و زیان به اموال مدرسه و… نیز اضافه کنیم. مدارس به تنهایی چگونه می توانند در برابر این نوع رفتارهای ناهنجار، عکس العمل مناسبی از خود نشان دهند؟ سهم ما والدین در ایجاد این مشکلات اخلاقی و رفتاری فرزندان مان چقدر است؟ چرا ما خانواده را که کانون اصلی تربیت و ادب آموزی است رها کرده ایم و فرزندان مان را در برابر این همه تهدید و چالش های رفتاری و اخلاقی تنها گذاشته ایم؟ باید این باورپذیری در ما شکل بگیرد که مدرسه خانه دوم فرزندان ماست و ما باید تربیت فرزندان خود را در خانه های خودمان و در جمع گرم خانواده مان شروع کنیم. و اما ما والدین…ما اگر خودمان اسیر و مقهور دنیای مجازی شده ایم، نمی توانیم فرزندان خودمان را از گرفتاری در این گرداب بر حذر داریم. ما اگر خودمان نتوانیم زندگی سالم، هدفمند و مبتنی بر اخلاق داشته باشیم، نخواهیم توانست فرزندانی سالم و با اخلاق تربیت کنیم. پس بیاییم از خودمان شروع کنیم. نگاهی به زندگی خودمان و فرزندان مان بیاندازیم. و به این پرسش مهم پاسخ دهیم که ما در برابر مسئولیت خطیر تربیت فرزندان مان واقعا چه کرده ایم؟!

 

این مقاله پیشتر در شماره ششم خورشید لارستان منتشر شده است. 


این مطلب را به اشتراک بگذارید sms whatsapp

آخرین نظرات شما
  • لطفا با مجموعه جهاد دانشگاهی تماس بگیرید....
    ایوب محمودی در: ثبت نام دوره های تخصصی جهاد دانشگاهی مرکز لارستان آغاز شد
  • سلام و خسته نباشید هزینه دوره تربیت معلم سه سال اول چقدر هست و چقدر زمان میبره؟...
    معصومه در: ثبت نام دوره های تخصصی جهاد دانشگاهی مرکز لارستان آغاز شد
  • بسیار زیبا میشه لینک دانلود آهنگ بذار بباره نم نم بارون مرحوم محمدرضا حقیقی هم بگذارید....
    در: آهنگ زیبای “چراغ” را از مرحوم محمدرضا حقیقی لاری بشنوید
  • با سلام دوست عزیز از پاسخ و نظر شما ممنونم. بنده ممکن است واژه هایی را استفاده کرده باشم که از نظر خوانندگان اندکی تند به نظر برسد اما شما به جنبه های زبان شناسی این مطلب...
    MuhammEd Ourang در: نگاهی نابخردانه به عنوان یک کهن زبان: جوابیه ای به «زیبایی شناسی زبان اچمی به مثابه ی زبانی کل نگر» در «اِوَزِ امروز»
  • ممنون از پاسخ شما حرف شما کاملا درست است و ما باید زبان لاری را حفظ کنیم . بنده در پایان نامه ی خود بر این امر تاکید کرده ام و همچنان هم در دانشگاه در حال مذاکره برای طرح...
    MuhammEd Ourang در: نگاهی نابخردانه به عنوان یک کهن زبان: جوابیه ای به «زیبایی شناسی زبان اچمی به مثابه ی زبانی کل نگر» در «اِوَزِ امروز»
  • سلام دوست عزیز، ممنون از نظر شما ببینید حرف شما تا حدی درست است. اما آنچه معیار یک زبان و گویش یا لهجه است تنها درک بین فردی نیست. این معیار وجود دارد اما معیارهایی همچون...
    MuhammEd Ourang در: نگاهی نابخردانه به عنوان یک کهن زبان: جوابیه ای به «زیبایی شناسی زبان اچمی به مثابه ی زبانی کل نگر» در «اِوَزِ امروز»
  • سلام آقای مازیار ممننو از پاسخ شما سخن شما درست است و بنده شما را برای بحث دقیق تر به این لینک که در آفتاب لارستان منتشر کرده ام و در مورد زبان های فارسی باستان و میانه ت...
    MuhammEd Ourang در: نگاهی نابخردانه به عنوان یک کهن زبان: جوابیه ای به «زیبایی شناسی زبان اچمی به مثابه ی زبانی کل نگر» در «اِوَزِ امروز»
  • با سلام دوست عزیز ممنون از پاسخ شما ما خواسته ایم که با نگاهی دقیق وضعیت زبان شناسانه ی لاری را بررسی کنیم و بنده به عنوان یک فرد متولد شهر اهل در لامرد به هیچ شهری یا گر...
    MuhammEd Ourang در: نگاهی نابخردانه به عنوان یک کهن زبان: جوابیه ای به «زیبایی شناسی زبان اچمی به مثابه ی زبانی کل نگر» در «اِوَزِ امروز»
  • به عنوان دوست(: به نوعی الگو برداری :' سعی در قدم گزاشتن به سوی آینده(; و به همراه هم! آروزی موفقیت برای هر دومان+) تشکر از رسانه و دوست عزیز به صرف انگیزه...
    حسین در: گفتگو با عرفان حمیده دانش آموز موفق خوری: در مدرسه خواجه نصیر، فرهنگ و معرفت آموختم.
  • ضمن تشکر و سپاس بابت مصاحبه کوتاه و مفید از سوی سایت خور ، برای آقا عرفان در همه عرصه ها آرزوی توفیق روز افزون را از خداوند متعال دارم....
    یونس قانع در: گفتگو با عرفان حمیده دانش آموز موفق خوری: در مدرسه خواجه نصیر، فرهنگ و معرفت آموختم.
آمار بازدید:

بازدید امروز: 51 بازدید

بازدید دیروز: 246 بازدید

بازدید کل : 4293824 بازدید